Συναισθηματικά προβλήματα, διαταραχές παιδιών και εφήβων

Συναισθηματικά προβλήματα, διαταραχές παιδιών και εφήβων

  • Οι κύριες συναισθηματικές διαταραχές παρουσιάζονται με τις εξής μορφές:
    Ακινητοποίηση: Ο έφηβος «παραλύει», νιώθει «πνιγμένος» και ανίκανος για κάθε
    δραστηριότητα.
  • Ελαχιστοποίηση: Τάση να εκμηδενίζει τις οποιεσδήποτε αλλαγές που του
    συμβαίνουν στο σώμα, στις ορμόνες κ.λ.π.
    Οι νέες ορμόνες που επενεργούν στη
    συμπεριφορά και κάνουν τα άτομα  πιο ευσυγκίνητα, υπερευαίσθητα.
  • Kατάθλιψη: Έξαρση συναισθημάτων λύπης και εσωτερικής αναταραχής.
    Οι έφηβοι συχνά δίνουν διέξοδο σε αυτοκριτικά σχόλια. Αυτό μπορεί να οδηγήσει
    και σε σοβαρές διαθέσεις κατάθλιψης.
  • Απογοήτευση, απελπισία: Όταν το άτομο αδυνατεί να προσεγγίσει την ιδανική
    στερεοτυπική εικόνα που προβάλλει η εποχή του, κυρίως αυτή της σωματικής
    κατασκευής, τότε απογοητεύεται έντονα.
  • Σωματοποίηση: Στην εφηβική ηλικία περισσότερο απ’ ότι στις άλλες ηλικίες, τα
    άτομα έχουν την τάση να υπερασχολούνται με το σώμα τους. Κρίνουν τα πάντα
    με βάση την εξωτερική εμφάνιση. Το είδος των αντιδράσεων και των σχολίων που
    κάνουν οι άλλοι συνομήλικοι για τη νέα μορφή που παίρνει το σώμα τους,
    επιδοκιμασία ή αποδοκιμασία, θαυμασμός ή αποστροφή, επηρεάζει
    συναισθηματικά τον έφηβο.
  • Άγχος, δειλία, αισθήματα κατωτερότητας, ατολμία: Κυρίως σε περιπτώσεις που
    πρόκειται να αξιολογηθούν (π.χ. εξετάσεις), οι έφηβοι νιώθουν τα παραπάνω
    συναισθήματα. Τους καταβάλλει ένα συναίσθημα συστολής, αμηχανίας, φόβου
    απέναντι σε ανθρώπους και διάφορες κοινωνικές συνθήκες.
  • Συναισθηματική αστάθεια: Δύσκολα δημιουργούνται σταθερές και ασφαλείς
    φιλίες.
  • Έντονα εγωιστικά, ανώριμα και ναρκισσιστικά στοιχεία: Οι λεγόμενες
    «ναρκισσιστικές προσωπικότητες», παρόλο που παρουσιάζονται εξωτερικά ως
    αποφασιστικά, γεμάτα αυτοπεποίθηση και ισχυρά άτομα, εντούτοις, κατά βάθος
    παραμένουν εξαρτημένα, ευαίσθητα και αδύναμα. Πρόκειται για τους εφήβους
    που λόγω εσωτερικής ανασφάλειας αρέσκονται να εξωτερικεύουν μία εικόνα
    δύναμης και θράσους. Αυτοί συνήθως χαρακτηρίζονται από τους άλλους ως
    «αυθάδεις» και «ανάρμοστοι».
  •  Επιθετική και καταστροφική συμπεριφορά- παραβατικότητα: Η ηλικία αυτή ενέχει ούτως ή άλλως μία μορφή βίας, εφόσον υπάρχει «ρήξη» με το παρελθόν. Πολλές φορές αυτή η «ρήξη» εκφράζεται υπερβολικά εξωστρεφώς από τα άτομα σε όλα τα επίπεδα, κοινωνικό, ψυχολογικό, σε επίπεδο σχέσεων.
  • Επιθυμία να μένει μόνος: Είναι φυσιολογική ως ένα σημείο η απόσυρση από
    διάφορες αγχωτικές καταστάσεις, όταν όμως γίνεται μόνιμη κατάσταση τότε
    πρόκειται για διαταραχή.
  • Υπέρμετρη αιδημοσύνη (συστολή- σεμνότητα): Οφείλεται κυρίως στις ενοχές και τύψεις που συνδέονται μέσω των κοινωνικών απαγορεύσεων και ταμπού με το σώμα.

Δρακοπαναγιωτάκη Ευγενία Φιλόλογος Med, Εξειδίκευση Παιδοψυχολογία, Μαθησιακές δυσκολίες, Σύμβουλος παιδιών & εφήβων, Σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού