Συγκρούσεις στην οικογένεια

Οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτο κομμάτι των ανθρώπινων σχέσεων. Εμφανίζονται στην προσωπική, επαγγελματική και κοινωνική ζωή, με διαφορετική ένταση και σημαντικότητα για τη ζωή μας την κάθε στιγμή. Σύμφωνα με τους Wilmot, W. & Hocker, J.: «Σύγκρουση, είναι μια αισθητή διαμάχη μεταξύ δύο ή περισσοτέρων ατόμων γύρω από θεωρούμενες ασυμβίβαστες διαφορές, πάνω σε πεποιθήσεις, αξίες και στόχους ή γύρω από διαφορές στις επιθυμίες για εκτίμηση, έλεγχο και σύνδεση». Η σύγκρουση, λοιπόν, είναι μια διαμάχη αντίθετων δυνάμεων. Στην οικογένεια, μπορεί να μοιάζει με μια διαφωνία που εντείνεται με τον καιρό και αφορά τον προϋπολογισμό της οικογένειας, τι προτεραιότητες θα δοθούν σε έξοδα. Η εμφάνιση μιας σύγκρουσης σημαίνει, καταρχήν, την ύπαρξη μιας σχέσης και, κατά συνέπεια, την αλληλεξάρτηση των δύο ή περισσότερων πλευρών.Οι άνθρωποι δε λειτουργούν ο ένας ανεξάρτητα από τον άλλον: οι ενέργειες του ενός επηρεάζουν τους υπόλοιπους.

Γιατί δεν επιλύουμε τις συγκρούσεις;

Ένας από τους σημαντικότερους λόγους που δυσκολευόμαστε να εστιάσουμε στις συγκρούσεις και τείνουμε να τις αποφεύγουμε είναι ότι τις συνδέουμε με αρνητικές συμπεριφορές και προβλέπουμε καταστροφικές συνέπειες. Ας δούμε, αμέσως παρακάτω, τους μύθους που τείνουμε, συχνότερα, να θεωρούμε ως αυτονόητες αλήθειες.

Μύθος 1ος: «Τα καλά παιδιά δεν τσακώνονται» Από την παιδική μας ηλικία, μαθαίνουμε να «μην τσακωνόμαστε», μαθαίνουμε ότι «τα καλά παιδιά δεν μαλώνουν», μαθαίνουμε να είμαστε ευγενείς. Νιώθουμε ότι η σύγκρουση είναι αγένεια. Ευγένεια, όμως, που χρησιμοποιείται για αποφυγή σύγκρουσης σπάνια γίνεται πιστευτή από τους άλλους ανθρώπους. Αν η σύγκρουση είναι παρούσα, η ευγένεια μοιάζει περισσότερο με συγκάλυψη, παρά με καλοσύνη.

Μύθος 2ος: «Η σύγκρουση συνεπάγεται καβγά» Η σύγκρουση, κατά την κοινή μας αντίληψη, συνδέεται άμεσα με τον «καβγά» και βγάζει κερδισμένους και χαμένους. Στη συνέχεια του εκπαιδευτικού υλικού, θα δούμε με περισσότερη λεπτομέρεια, πώς αυτός ο συσχετισμός μας εμποδίζει να αξιοποιήσουμε τα οφέλη μιας σύγκρουσης.
Μύθος 3ος: «Μια ομάδα ανθρώπων που δουλεύει καλά μαζί δεν έχει συγκρούσεις» Επίσης, μαθαίνουμε ότι μια ομάδα που συνεργάζεται καλά δεν έχει εντάσεις και συγκρούσεις. Συνδέουμε, δηλαδή, την αρμονία με την αποδοτικότητα. Η αποδοτικότητα μιας ομάδας εξαρτάται και από την ικανότητά της να εμπεριέχει τις διαφορές, τους διαφορετικούς τρόπους και τις διαφορετικές απόψεις, την ικανότητα των μελών της να αντιμετωπίζουν προκλήσεις και διαφωνίες. Οι διαφορές αυτές φέρνουν στιγμές δυσαρμονίας. Αυτό είναι και αναμενόμενο και βασικό στοιχείο της σύνθεσης που καλείται να κάνει μια ομάδα για να μπορεί να είναι αποδοτική. Η ικανότητα μιας ομάδας να διαχειριστεί τις διαφορές αυξάνει αντί να μειώνει την αποδοτικότητά της.