Αποτυχία στις πανελλήνιες

Η προετοιμασία για τις πανελλήνιες έγινε, οι εξετάσεις δόθηκαν και έρχεται η «μεγάλη» στιγμή για τα αποτελέσματα. Στην περίπτωση που τα αποτελέσματα είναι τα επιθυμητά ή αρκετά κοντά στα αναμενόμενα όλα βαίνουν καλώς. «Τι γίνεται όμως στην αντίθετη περίπτωση;»,  αναρωτιούνται γονείς και μαθητές.

Κάποιοι γονείς που δεν κατάφεραν να εκπληρώσουν τα δικά τους επαγγελματικά σχέδια προσπαθούν να τα πραγματοποιήσουν μέσω της επιτυχίας των παιδιών τους. Πιέζουν τα παιδιά τους για την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο χωρίς να σκεφτούν τι πραγματικά επιθυμούν τα ίδια, παρουσιάζοντας την επιτυχία στις πανελλήνιες ως πανάκεια και ως τη μοναδική ευκαιρία για εκείνα να βελτιώσουν την ποιότητα  ζωής τους και να αποκτήσουν κύρος. Όσο περισσότερο οι ίδιοι επιθυμούσαν να εισαχθούν στο Πανεπιστήμιο και δεν το κατάφεραν, τόσο πιέζουν τα παιδιά τους. Τέτοιου είδους γονείς στην περίπτωση αποτυχίας συνήθως στενοχωριούνται και απογοητεύονται περισσότερο από τους μαθητές, αντιδρώντας επικριτικά και δημιουργώντας τους ενοχές. Έτσι, οι μαθητές ενοχοποιούνται, απογοητεύονται, αισθάνονται άχρηστοι και ανάξιοι. Ταυτίζουν την εισαγωγή τους στο Πανεπιστήμιο με την αξία τους και άλλες φορές ακόμη και με την ευτυχία τους. Κι όταν αυτό δεν επιτυγχάνεται, κατηγορούν τον εαυτό τους πιστεύοντας πως έχασαν τη μοναδική ευκαιρία που τους δόθηκε στη ζωή. Άλλοι μαθητές προσπαθούν να κάνουν υπερήφανους τους γονείς τους και να αποδείξουν την αξία τους «ανεβαίνοντας στα μάτια» των επικριτικών γονέων τους.

Οι μαθητές θα πρέπει να θυμούνται πως οι πανελλήνιες εξετάσεις είναι μια επιλογή από τις πολλές που θα τους δοθούν στην πορεία της ζωής τους. Υπάρχουν πολλές επιλογές τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Η αγάπη των γονιών τους είναι αδιαπραγμάτευτη και δε χρειάζεται να τη διεκδικήσουν μέσω της επιτυχίας τους στις εξετάσεις. Η αποτυχία είναι μια προσωρινή κατάσταση κι όχι παγιωμένη και δεν υποδηλώνει κάτι για την προσωπικότητά τους. Αντίθετα, είναι μια ευκαιρία ανατροφοδότησης και σχεδιασμού των επόμενων βημάτων τους και στόχων τους.  Αντίστοιχα, οι γονείς θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους ότι η προσωπικότητα του μαθητή είναι αυτή που θα καθορίσει την επιλογή επαγγέλματος εν τέλει. Είναι ο μαθητής κοινωνικός, οργανωτικός, ριψοκίνδυνος, πρακτικός, καλλιτεχνικός, θεωρητικός, του αρέσουν τα ταξίδια, η ασφάλεια, οι υψηλές αμοιβές, η ιεραρχία; Έπειτα, η αλήθεια είναι πως κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη ζήτηση των επαγγελμάτων τα επόμενα δέκα χρόνια, συνεπώς η εξέλιξη της επαγγελματικής σταδιοδρομίας συνδέεται και με άλλες δεξιότητες πέρα από τη φοίτηση σε κάποια σχολή. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει το «ιδανικό» επάγγελμα και μόνο η ενημέρωση από επαγγελματίες του αντίστοιχου χώρου μπορεί να σας δώσει μια ρεαλιστική εικόνα  συνθηκών του εκάστοτε επαγγέλματος. Το καλύτερο είναι να ασχοληθείτε με τα παιδιά σας, να αφουγκραστείτε τις επιθυμίες τους και να αναζητήσετε μαζί εναλλακτικές επιλογές.

Δρακοπαναγιωτάκη Ευγενία Φιλόλογος, Med ΠΤΔΕ, Εξειδίκευση στη Συμβουλευτική ψυχολογία στην εκπαίδευση, στα παιδιά και τους εφήβους & στην Παιδοψυχολογία